บทกวี : คนไม่รู้จัก : กฤษฎ์ เครือแก้ว
บทกวี : คนไม่รู้จัก : กฤษฎ์ เครือแก้ว
๑
เลือนเลือนรูปเงาเขาคนนั้น
รางรางภาพอันพร้อยสั่นไหว
เพ่งพิศรวมจุดจ้องสุดนัยน์
เห็นใครตรงหน้าปรากฏกาย
แต่งตัวดูดีมีสง่า
ตีตราเครื่องแบบแนบผึ่งผาย
บนบ่าติดดาวดูพราวพราย
ทักทายตัวฉันในวันนี้
ฉันเคยเห็นใครไม่รู้จัก
บ้างนักการเมืองเขื่องศักดิ์ศรี
บ้างเห็นบางหนเป็นคนดี
บ้างเห็นบางทีคนมีเงิน
หลากหลายผู้คนด้นมาหา
บางคราหัวเราะเขาเหาะเหิน
บางครั้งทดท้อก็ลงเดิน
เพลิดเพลินภาพเงาเขาคือใคร
๒
เวลาพร่าผลาญโลกลาญแหลก
ชำแรกความฝันอันสดใส
กัดเซาะตัวตนของคนใด
เจือจางหัวใจจนด้านชา
วันหนึ่งอาจลืมซึ่งบางสิ่ง
ทอดทิ้งตัวตนคนตรงหน้า
ชีวิตซ้ำซ้ำธรรมดา
แววตารวดร้าวดูเปล่าดาย
๓
เคี่ยวกรำสำนึกให้ลึกชัด
ผูกมัดความฝันที่มั่นหมาย
ตั้งเจตจำนงคงมิคลาย
หลอมกายตัวตนเป็นคนนั้น
ฉันเห็นตัวตนคนนั้นแล้ว
แน่แน่วใจแท้มิแปรผัน
จากคนที่ไม่รู้จักกัน
อาจกลายเป็นฉันสักวันเอง.
........................................
กฤษฎ์ เครือแก้ว
Link ที่เกี่ยวข้อง
“บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”
