บทกวี : นั่นแหละ : เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

บทกวี : นั่นแหละ : เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

 

ใครเคยเห็นเจ้าชายสายลมบ้าง
ไม่มีทางที่จะนึกจะเห็นสม
เมื่อพฤกษาน้อมเศียรลงบังคม
นั่นแหละเจ้าสายลม...ได้ผ่านไป

 

ความรักเป็นอย่างไรใครรู้บ้าง
เจ้าเคว้งคว้างจรดลอยู่หนไหน
เมื่อดาวแย้มเดือนยิ้มพริ้มละไม
นั่นแหละใจให้กัน...นั่นแหละรัก

 

เคยคำนวณน้ำหนักน้ำตาไหม
เมื่อหัวใจเจ็บปวดต้องจมปลัก
แสนสมุทรอสงไขยทลายทะลัก
นั่นแหละคือน้ำหนัก...ความปวดร้าว

 

จากยอดหญ้าจรดยอดพระเจดีย์
จากธุลีถึงห้วงเวหาหาว
จากแผ่นดินเลยล่วงถึงดวงดาว
วะวับวาวจักรวาล...นั่นแหละกวี !

 

................................

 

 

 

................................

 

 เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์

ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2536

 

Link ที่เกี่ยวข้อง

 

                “บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”

         

                เรื่องสั้น : เรื่องมันยาว เล่าให้สั้น : จำลอง ฝั่งชลจิตร

     

                บทกวี : อ่านฟ้า : ชมัยภร แสงกระจ่าง

 

               เรื่องสั้น : วันตะวันดับบนดาวมรสุม : วีรพร นิติประภา

 

               บทกวี : ภ า พ พ บ : สถาพร ศรีสัจจัง

 

               บทกวี : โควิดหนึ่งเก้า : อัคนี หฤทัย

 

               เรื่องสั้น: เม่นแคระน้ำจืด : กล้า สมุทวณิช

 

               บทกวี : กลับตาลปัตร: ศุ บุญเลี้ยง

 

               บทกวี : กางจอ กลางแจ้ง : โชคชัย บัณฑิต'

 

               บทกวี : 1 + 1 = 1 : มนตรี ศรียงค์

 

//....................