บทกวี : เช้าเชื่องช้า : อานนท์ นานมาแล้ว
บทกวี : เช้าเชื่องช้า : อานนท์ นานมาแล้ว
เช้าวันเสาร์อยากจิบชาทำตัวช้าช้า
อยากสบตาหน้ากระดาษวาดเส้นสี
อยากมองหน้าเธอนิทราจากมุมนี้
อยากเอ่ยทุกวรรควลีที่ค้างคา
วันอาทิตย์ติดใจในรอยรส
กาแฟบดลดบทบาทที่ปรารถนา
ความคลุ้มคลั่งเคยเข้มข้นล้นนัยน์ตา
อาจต้องแลกด้วยคุณค่า - ราคีใด
ตื่นวันจันทร์ฟังสิ - เสียงชีวิต
อยู่รายทางรอบทิศพินิจใหม่
ทุนนิยมทนนิยามตามเสียงใคร
นั่นอย่างไรใจเราให้ก้าวตาม
วันอังคารหลากล้นคนหลากหลาย
ไร้สิ้นคำทักทายคล้ายคำถาม
มนุษย์เห็นสิ่งใดในเนื้อนาม
นอกจากบ่มเนื้อหนามในสำนึก
อ่อนแรงในยามตื่นฝืนลืมตา
วันพุธกลางสัปดาห์ที่รู้สึก
แดดบ่ายเริงระบำถลำลึก
หลับฝันถึงยามดึกกลางหมู่ดาว
พฤหัสจัดการออกจากใจ
เสียงบ่นพร่ำจากใครให้เหน็บหนาว
สารพัดขัดเคืองต่อเรื่องราว
อดทนบนย่างก้าวที่ยาวไกล
วันศุกร์ลุกนั่งริมขอบเตียง
ฟังสำเนียงอัศจรรย์เช้าวันใหม่
ชั่วขณะ ตระหนัก รักห่วงใย
ความหมายคือสิ่งใดล้วนยินดี
.............................................
.............................................
เช้าวันเสาร์อยากจิบชาทำตัวช้าช้า
อยากสบตาหน้ากระดาษวาดเส้นสี
อยากมองหน้าเธอนิทราจากมุมนี้
อยากเอ่ยทุกวรรควลีที่ค้างคา.
...........................................
อานนท์ นานมาแล้ว
Link ที่เกี่ยวข้อง
