บทกวี : เจ็บปวดบ้างคือส่วนหนึ่งของการเติบโต : นาฤดูฝน
บทกวี : เจ็บปวดบ้างคือส่วนหนึ่งของการเติบโต : นาฤดูฝน
ดอกโสนไม่บานขานตะวันเช้า
ดอกคัดเค้าเย็นค่ำหอมมิยอมเว้น
ค่อยค่อยเคลื่อนจะเปื้อนดินโคลนเลน
อย่าทะเล้นจะถูกตีที่มานาน
เก็บโสนให้แม่ที่แก่แล้ว
เก็บดอกแก้วให้เธอที่วัยหวาน
หอมเอยหอมกลิ่นชื่นคืนวันวาน
ยายดุหลานระวังพลาดพิลาสพิไล
หนูขอโทษ ! พ่อจ๋าหนูขอโทษ
พ่ออย่าโกรธอย่าเกลียดเคียดผลักไส
ทำผิดบ้างถูกบ้างจงวางใจ
หนูโตได้เพราะผิดคิดวันนี้
แค่เจ็บปวดเพียงนิดสะกิดเลือด
แค่ใจเดือดเพียงน้อยอย่าถอยหนี
ตีไม่ตายหรอก บอกว่าอย่าปรานี
อย่างน้อยมีลูกพ่อรออีกคน
ถึงอย่างไรก็มีบ้านหลานยังอยู่
ยังมีปู่อุ้มเหลนเช่นอีกหน
เขาจะโตแทนยายตาอย่ากังวล
ไม่หลุดพ้นบ่วงบาศมิคลาดเลย
เจ็บปวดบ้างเป็นส่วนหนึ่งพึงเติบใหญ่
หากโตไปมิรู้เจ็บมิรู้เฉย
จะปีกกล้าอย่างไรไม่งอกเงย
หากมิเคยทำผิดถูกทุกประเด็น
จะฆ่ากันให้ตายหายจากโลก
จะหายโศกลืมเศร้าเราหรือเห็น
สิ้นแผ่นดินสิ้นแผ่นฟ้าสิ้นหนาวเย็น
อยู่ให้เป็นอยู่กับเขามิเหงาตาย.
.....................................
นาฤดูฝน
Link ที่เกี่ยวข้อง
