บทกวี : คุกที่ไร้เดือนฉาย : เพียงธุลี

บทกวี : คุกที่ไร้เดือนฉาย : เพียงธุลี

 

บางเวลาฉันคิด

บางเวลาฉันฝัน

เด็กน้อยเคียงกัน

ร้องเพลงกับใบไม้

 

บางทีฉันหลง

ในกระแสปัจจุบัน

อึดใจที่ยาวนาน

ทุกสิ่งหยุดนิ่งค้าง

 

วินาทีที่ผันผ่าน

ลาจากปรากฏการณ์

สิ่งใดที่สำคัญ

หนึ่งขณะ หรือ หนึ่งนิรันดร์

 

โมงยามโหดร้าย

เวลาร่ำไห้

ปวดเศร้าจนร้าวใจ

ฤาหันหาสิ่งใด

 

ทวนกลับแก้ไข

หากมิอาจเป็นไป

อะไรกันที่ใช่

ตรงนี้ หรือ ในฝันใฝ่

 

ปล่อยความจริงให้หลับใหล

ปลุกความฝันตื่นขึ้นใหม่

แดนหยาบแล้ง ทะเลทราย

ออกจากคุกที่ไร้เดือนฉาย

 

นัยน์ตาพร่าพราย

ไม่เห็น

สิ่งใด.

 

........................................

เพียงธุลี

 

Link ที่เกี่ยวข้อง   

               “บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี” 

               วรรณกรรมออนไลน์