บทกวี : ไม่มีกระดูกสันหลังและระนาบเดียวกับพื้นโลก : นลธวัช อ้นขาว

บทกวี : ไม่มีกระดูกสันหลังและระนาบเดียวกับพื้นโลก : นลธวัช อ้นขาว

สันหลังไม่ ได้งองุ้ม

ข้อต่อและกระดูกทุกชิ้นยังครบถ้วนแข็งแรง

ข้ารู้สึกได้

แต่ข้า ! ให้แดดิ้นเถอะ

แต่ข้า !... ข้าเริ่ม

เคลื่อนที่ในระนาบเดียวกับพื้นโลก

ไม่สามารถตั้งฉากต่อสิ่งใดได้อีก

เฉกเช่นสัตว์เลื้อยคลาน

ไม่มีกระดูกสันหลัง

ข้าเริ่มหักหลังตัวเองจากเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ

ก่อนจะขยายลุกลามเหมือนเพลิงพิโรธลามทุ่ง

ถอดรื้อกระดูกสันหลังคดงอไม่ได้รูป ออกทีละชิ้น ทีละข้อ

เหมือนเด็กน้อยแกะของเล่นแล้วไม่รู้วิธีประกอบกลับ

ข้า เริ่มทรยศ

เริ่มกลายเป็นคนอื่นเข้าไปทุกขณะจิต

นับตั้งแต่ จรดปลายปากกาเพื่อบทกวีบรรทัดแรก

เพื่อให้ได้มา - ซึ่งบทกวี

ข้าขอสารภาพ

ข้า เริ่มกลายเป็นพวกปลิ้นปล้อน

เขียนในสิ่งที่ข้าไม่ได้เชื่อ

โกหกพกลมถึงอุดมคติราวเพ้อเจ้อ

ดิ่งจมในภวังค์ชะตากรรมที่ข้าพึ่งเบือนหน้าหนี

ข้าคือคนบาปในคราบอาภรณ์ของนักบุญ

เป็นคนโฉดหลบซ่อนตัวเองที่ไม่ใช่ตัวข้าอยู่ในวิหาร ณ สวนศักดิ์สิทธิ์

ข้า ทรยศ... ข้ากลายเป็นอื่น.

…............................................

นลธวัช อ้นขาว

Link ที่เกี่ยวข้อง  

              “บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”

              วรรณกรรมออนไลน์