บทกวี : กรงโคจร : วิศิษฐ์ ปรียานนท์
บทกวี : กรงโคจร : วิศิษฐ์ ปรียานนท์
เช้าปลุกเธอจากฉากห้วงฝัน
แสงตะวันกระชากจากผ้าห่ม
เคลื่อนขยับขับหมุนทุนนิยม
ตกหล่มติดกรงเวียนวงจร
ราวกับชีวิตติดบ่วง
ตักตวงผูกมัดกัดกร่อน
ความรักความฝันถูกบั่นทอน
เช่า, ผ่อนยาวนาน บ้าน รถ ฯลฯ
สังคมเมืองมืดหม่นเหลื่อมชนชั้น
เร่งรีบบีบคั้นเหมือนกันหมด
ต่อแถวสู่ขอบฟ้าอนาคต
รัดทดหมดหวังพังทลาย
ต่อสู้ดิ้นรนจนยาก
ฝ่าข้ามหลุมขวากหลากหลาย
ส่งต่อความหวังยังลูกชาย
มั่นหมายน้อยนิดชีวิตนี้
เป็นฟันเป็นเฟืองเนื่องหนุน
นายทุนอิ่มเอมเต็มที่
แรงงานมากมายยังขายดี
การเอาเปรียบกดขี่ยังมีมา
ร้อน ฝน เช้า ค่ำ ทำงาน
กลับถึงบ้านดึกดื่นฝืนฝ่า
วันคืนอืดเอื่อยเหนื่อยล้า
รวดเร็วอย่างเฉื่อยช้าอย่างชาชิน
กลาดเกลื่อนเหมือนคล้ายอีกหลายคน
อดทนไม่หยุดไม่สุดสิ้น
ยุคสมัยวิบัติกัดกิน
แหว่งวิ่นสะท้อนซ่อนปม
เช้าปลุกเธอจากฉากห้วงฝัน
แสงตะวันกระชากจากผ้าห่ม
เคลื่อนขยับขับหมุนทุนนิยม
สู่หล่มสู่กรงวงโคจร.
..........................................
วิศิษฐ์ ปรียานนท์
Link ที่เกี่ยวข้อง
“บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”
