260805poem

บทกวี : MANTA RAY : ปภาตพงศ์ วันภักดี

ปีกบินร่อนตัดวาดฟองอากาศแตกตัว

จังหวะทรงพลัง ไหวเคลื่อนเนิบช้า

คอยสีสมุทรซึมแทรกเฉดปรัสเซียนบลู

ไหลผ่านชีวิตปลาปีศาจดึกดำบรรพ์

ฝังความรู้สึกส่วนลึกในตัวกระเบนราหู

ท่วงท่าเหินลังกาพาตัวสงบ

วนแหวกเหยื่อตื่นตระหนกเป็นวงรอบ

เลาะร่ายมนตร์แผ่รังสีความหลงใหล

แพลงก์ตอนนับล้านลอยล่องหยาดระยิบ

เข้าโพรงปากง่ายดายตามระยะเคลื่อน

ราวจุดดับแสงเลือนหายในหลุมดำ

นักท่องออกเคลื่อนผ่านสภาพแปรเปลี่ยน

ร้อนจรดหนาวไปไม่สิ้นสุดในทะเล

แม้นดิ่งลึกจุดเยือกแข็งจับอณูผิว

ระบบเลือดหลอมหลั่งสั่งสมองอุ่น

อัศจรรย์โครงสร้างวิวัฒน์หลายล้านปี

ฤดูเปลี่ยนพลัดถิ่นอพยพ

ชักนำเงาพายุดำคลั่กกลางสมุทร

วงกตสายลมปลุกคลื่นยักษ์สาดซัด

เสียงกระหน่ำคร่ำครวญระลอกสับสน

กระเบนจำลาร่อนเร่จากเขตน้ำลึก

รอนแรมติดปลายแหลมตื้นเขินใต้เกาะ

รอเวลาทุกอย่างหวนกลับมา

เฝ้าถอดรหัสมรสุมไขความในใจ

เคลื่อนพาเคี่ยวเข็ญความเข้มแข็ง

การเปลี่ยนแปลงวนเวียนเวียนวน

มั่นคงเป็นเส้นตรงเหลือคณา

ถึงเวลาทุกอย่างหวนกลับมา

เสาะแสวงหาที่ทางสงบ

กระเบนราหู.

..........................................

ปภาตพงศ์ วันภักดี

Link ที่เกี่ยวข้อง   

               “บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี” 

               วรรณกรรมออนไลน์