บทกวี : กับดักชั่วคราว : ในเมือง รักเสรี
บทกวี : กับดักชั่วคราว : ในเมือง รักเสรี
๏ ขอนทุกข์ขลุกคลุกเคล้า
ถึงตัว
ลอยพุ่งมาพันพัว
ชั่วครั้ง
เกรงกริ่งยิ่งหวั่นกลัว
กักติด
ยึดอยู่ยืดยาวยั้ง
หยดย้อยเยียรยง
๏ ผงสุขฝุ่นคลุ้งคละ
ประกาย
สาดส่องมองเป็นสาย
ม่านม้วน
หายใจอย่าใจหาย
วิตก
สกปรกรกล้วน
ผ่อนได้คลายทุรน
๏ อับจนปนเปรอะเปื้อน
บางที
มันผ่านมาแค่มี
แตะต้อง
พายุซัดชีวี
น้ำหลาก
ติดแน่นหากจับจ้อง
คับข้องครอบครอง
๏ ร่องรอยลอยล่องแล้ว
ล่วงเลย
หยดหมาดหยาดรำเพย
รับรู้
กักดับไป่หยุดเงย
หน้าต่อ ตีนา
กับดักดักกลับสู้
กอบกู้กลับคืน
๚ะ๛
..............................................
ในเมือง รักเสรี
Link ที่เกี่ยวข้อง
