บทกวี : กับดักชั่วคราว : ในเมือง รักเสรี
บทกวี : กับดักชั่วคราว : ในเมือง รักเสรี
๏ ขอนทุกข์ขลุกคลุกเคล้า ถึงตัว
ลอยพุ่งมาพันพัว ชั่วครั้ง
เกรงกริ่งยิ่งหวั่นกลัว กักติด
ยึดอยู่ยืดยาวยั้ง หยดย้อยเยียรยง
๏ ผงสุขฝุ่นคลุ้งคละ ประกาย
สาดส่องมองเป็นสาย ม่านม้วน
หายใจอย่าใจหาย วิตก
สกปรกรกล้วน ผ่อนได้คลายทุรน
๏ อับจนปนเปรอะเปื้อน บางที
มันผ่านมาแค่มี แตะต้อง
พายุซัดชีวี น้ำหลาก
ติดแน่นหากจับจ้อง คับข้องครอบครอง
๏ ร่องรอยลอยล่องแล้ว ล่วงเลย
หยดหมาดหยาดรำเพย รับรู้
กักดับไป่หยุดเงย หน้าต่อ ตีนา
กับดักดักกลับสู้ กอบกู้กลับคืน ๚ะ๛
..............................................
ในเมือง รักเสรี
Link ที่เกี่ยวข้อง
