เรื่องสั้น : เพชรวิฬาร์ : ฐิติมา งามโชคสมุทร
เรื่องสั้น : เพชรวิฬาร์ : ฐิติมา งามโชคสมุทร
ตั้งแต่เกิดมาความปรารถนาเดียวในใจของเจ้าดำคือการได้เป็นแมวบ้านที่มีแต่ความสุข
เจ้าดำเติบโตมาในวัดเก่าแก่ริมแม่น้ำแห่งหนึ่งซึ่งเป็นศาสนสถานที่ยังเป็นที่ศรัทธาของญาติโยมท่ามกลางกระแสทุนนิยมที่แทรกซึมในแทบทุกมิติของชีวิตคนเมือง ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์หรือวันสำคัญทางศาสนาต่าง ๆ จะมีผู้แสวงบุญแวะเวียนมาสร้างเสบียงบุญไม่ขาดสาย สำรับคาวหวานถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีต ข้าวของเครื่องใช้ในบรรจุภัณฑ์หลากหลายราคาพร้อมมอบถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญ สาธุชนทุกเพศวัยต่างมีใบหน้ายิ้มแย้ม ราวกับผลบุญส่งผลทันตา
สิ่งมีชีวิตสี่ขาที่อาศัยใบบุญของอารามแห่งนี้ แม้มาจากต่างที่มาแต่มีหมุดหมายเดียวกันคือหวังเพียงมีที่พักพิง มีอาหารตกถึงท้อง เจ้าดำเป็นแมววัดโดยกำเนิด มันมักนั่งเงียบ ๆ อยู่บริเวณระฆังของวัดมองดูแมวตัวอื่น ๆ ทั้งเจ้าขาว เจ้าสามสี เจ้าสลิด เจ้าส้ม คอยคลอเคลียผู้คนที่แวะเวียนมาทำบุญ เจ้าดำเป็นแมวที่ไม่ร้อง ไม่อ้อน และไม่เล่น ยกเว้นเวลามีเสียงแปลกปลอมจากหลังวัด เจ้าดำจะเป็นตัวแรกที่วิ่งไปดูอยู่เสมอ มันมักคอยดูแลน้อง ๆ ที่ตัวเล็กกว่า หลายครั้งที่มันเสียสละอาหารของตัวเองให้แมวต่างสี ทั้งยังคอยป้องกันไม่ให้สุนัข สัตว์อื่น หรือแม้แต่นักบุญลวงโลกที่เมื่อกราบพระเสร็จก็ไล่ตีสัตว์จรมารังแกได้ เจ้าดำจึงเป็นแมวที่เนื้อตัวมอมแมมไม่น่ามอง เต็มไปด้วยรอยบาดลึกตื้น ทว่ามันไม่เคยยี่หระต่อบาดแผลที่สร้างความเจ็บปวด ในท่าทีที่นิ่งสงบนั้นยากจะหยั่งถึงความต้องการเบื้องลึก
แมววัดทุกตัวต่างเฝ้าฝันถึงการมีบ้านที่อบอุ่น หากแต่ในความฝันยังมีกำแพงแห่งอคติโยนหน้าที่แบกความเชื่อผิด ๆ ของมนุษย์ให้กับสีของแมว เจ้าดำจึงเอื้อมมือไปคว้าจับเพียงความว่างเปล่าทุกครั้งเมื่อมีผู้โอบอ้อมอารีสักคนอยากเก็บแมววัดไปเลี้ยง
“วันก่อนเจ้าสลิดได้บ้านไปแล้ว วันนี้เจ้าขาวก็ได้บ้านไปแล้ว วันพระใหญ่ครั้งหน้าเราคงได้มีบ้านอยู่สักที” เสียงความปรารถนาของมันเบากว่าลมหายใจ
แม้ความผิดหวังซ้ำ ๆ ทำให้มันเผลอคิดว่าตัวเองไม่มีคุณค่า แต่มันก็ไม่เคยตีโพยตีพาย เพราะการไปได้ดีของน้อง ๆ สร้างความสุขอย่างเงียบ ๆ ในใจ มันโอบรับทุกการตัดสินอย่างสัตว์ที่ซึมซับความคิดทั้งของแมวและของคน
วันสำคัญทางศาสนาแวะเวียนมาถึงอีกครั้ง และครั้งนี้ได้นำพาหญิงสาวคนหนึ่งที่ตั้งใจจะมอบชีวิตใหม่ให้แมววัดสักตัวด้วยการพากลับไปเลี้ยงดูเพื่อทดแทนแมวตัวเก่าที่เพิ่งจากไป เธอรู้สึกถูกชะตากับเจ้าดำ แมวมาดสง่างามที่นั่งอยู่ไม่ไกล เธอย่อตัวลงลูบหัวเจ้าดำ ดวงตาของเจ้าดำสงบนิ่งแต่ภายในนั้นกลับซ่อนความหวังเอาไว้เต็มเปี่ยม ครั้งนี้มันคงได้ตอบคำถามที่ติดค้างในใจมาทั้งชีวิตสักทีว่าการเป็นแมวบ้านที่อบอุ่น มีมนุษย์คอยดูแล จะมีความสุขได้เพียงใด
“มันโตแล้ว อย่าเอาไปเลย ไหนจะเป็นแมวดำอีก ไม่เป็นมงคล” เสียงทักท้วงจากคนข้างกาย
เมื่อความเชื่อถูกกระตุก ความกังวลก็วิ่งพล่าน ใบหน้าของเธอชะงักราวกับหน้าจอที่กดปุ่มหยุดเล่นเอาไว้ สีขนแต่ละเส้นของเจ้าดำถูกตั้งข้อสงสัย มันแทบจะได้ยินเสียงฟันเฟืองในสมองของหญิงสาวตรงหน้าสลับกับเสียงการชั่งน้ำหนักในความคิดของเธอ ไม่ผิดจากที่คาด สะพานบุญนั้นเปลี่ยนทิศ เมื่อสีของเปลือกนอกที่ห่อหุ้มร่างเจ้าดำเป็นตัวตัดเชือกว่า มันไม่คู่ควรได้รับการโอบอุ้ม พาขึ้นรถยนต์มีราคา คุณภาพชีวิตของมันไม่ควรสูงไปกว่าชาติกำเนิด แมวส้มตัวหนึ่ง เด็กกว่า สีสวยกว่า ขนฟูกว่า คว้าโอกาสขยับฐานะเป็นแมวมีเจ้าของไปอย่างไร้ข้อกังขา
“เจ้าส้มได้บ้านไปแล้ว ไม่เป็นไร วันพระใหญ่ครั้งหน้าเราคงได้มีบ้านอยู่สักที” เจ้าดำยังคงให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง และอีกครั้ง
ค่ำนั้นพายุฝนโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง แมวเด็กกลุ่มหนึ่งตกใจเสียงฟ้าร้อง ต่างพากันวิ่งกระโจนออกไปยังลานวัดด้วยความหวาดกลัว เจ้าดำรีบวิ่งฝ่าสายฝนตามไป มันใช้ร่างตัวเองบังลมฝนให้เจ้าแมวน้อย กระทั่งรุ่งเช้ากลุ่มผู้มาทำบุญเห็นภาพที่สะท้อนความอบอุ่นท่ามกลางความเหน็บหนาว ความเวทนาและประทับใจก่อตัวขึ้นในใจของผู้คน จนอดไม่ได้ที่จะอุปการะพวกมันไปเลี้ยง ลุงคนหนึ่งอุ้มเจ้าสามสีกลับบ้านไป ป้าอีกคนโน้มตัวมาอุ้มเจ้าสีเปรอะ เด็กชายตัวน้อยเข้ามาประคองเจ้าสีน้ำตาล ฝนหยุดตกแล้ว
แมวน้อยทุกตัวได้บ้านไปแล้วและจากไปพร้อมเจ้าของใหม่ เจ้าดำไม่ร้องตาม ไม่เดินตามใคร ความฝันของมันยังอยู่ที่เดิม.
.......................................................................
Link ที่เกี่ยวข้อง
“บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”
