บทกวี : Poem For Hadza : รอนฝัน ตะวันเศร้า

บทกวี : Poem For Hadza : รอนฝัน ตะวันเศร้า

ภาษากวี

ข้าค้นพบ

ในเสียงไร้อักษร

บางรากเหง้า

ข้านึกฝัน

น้ำตาไม่ปรากฏ

ความจริงไม่บังเกิด

ไม่มีหน่อเนื้อใด

แทงขึ้นมา

สู่อากาศ

แห่งความเจ็บปวด

ภาษากวี

กำเนิดด้วยเลือด

ซากที่สดใหม่

เช่นนั้นจึงเป็นไป

ใช่หรือไม่

เราเจียระไน

เหตุผล

สู่คมมีด

ทิ่มแทง

ความแตกต่าง

จนกว่าจะเปื่อย

เละจนปั้นเป็น

ก้อน

โยนสู่คลองน้ำดำ

ดอกไม้

ประหารตนเอง

ประท้วงคนโง่

ผู้เห็นค่าดอกไม้

แค่การพรรณนา

ภาษากวี

ไม่รู้อายุ

เท่าความจริง.

...............................

รอนฝัน ตะวันเศร้า

Link ที่เกี่ยวข้อง  

              “บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”

              วรรณกรรมออนไลน์