20260513story
เรื่องสั้น : คงคาเดอะริเวอร์ : พิมไม่มีการันต์
00:00 เปิดตัวคงคาเดอะริเวอร์
(ภาพเคลื่อนไหวถูกเร่งความเร็วสุดขีด หญิงสาวอายุประมาณยี่สิบต้น ๆ ลุกจากที่นอน บิดซ้ายขวาหาวหวอด ๆ เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนตัดภาพตอนเปิดตู้เสื้อผ้า อาภรณ์มากมายอัดแน่นอยู่ในนั้น ทำท่าพินิจพิเคราะห์อยู่พักใหญ่ หยิบเอาเสื้อครอปสีขาวสกรีนคำว่า ‘KK’ กับกางเกงยาวขาบานลายตารางหมากรุกขึ้นมาสวมใส่ ย้ายร่างมาตรงโต๊ะเครื่องแป้ง เขียนคิ้วทาปากปะแป้งแต่พองาม รวบผมสีเทาควันบุหรี่ขึ้นสูงเป็นหางม้า หันมาหากล้อง แกล้งทำท่าชะงักเหมือนตกใจที่มีคนแอบถ่าย ยื่นมือมาบังกล้องอย่างรวดเร็วจนภาพกลายเป็นสีดำ สักพักมีภาพกราฟิกลายไทยพลิ้วไหวดังสายน้ำโทนดำฟ้ากะพริบ ๆ พร้อมตัวหนังสือขึ้นว่า คงคาเดอะริเวอร์ ก่อนจะกลับมาเป็นภาพเคลื่อนไหวความเร็วปกติ นั่งอยู่หน้ากระจก พนมมือไหว้โดยไม่ก้มหัว)
“สวัสดีเพื่อน ๆ ทุกคน เราเป็นพระแม่คงคารุ่นปัจจุบัน เหตุผลที่เราเปิดช่องทำคลิปก็คือ อยากเป็นตัวแทนของตระกูล ถ่ายทอดชีวิตของเราให้ผู้ศรัทธาหรือที่รุ่นเราจะเรียกว่า เอฟซี ได้รับรู้ เพื่อน ๆ คะ ฝากกดถูกใจและกดติดตามช่อง ‘คงคาเดอะริเวอร์’ ของเราด้วยนะ ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ”
00:55 รับบทพระแม่ขายของนิดหน่อย
(ภาพตัดไปตอนยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องนอน จัดท่าทางตัวเองให้ดูผอมเพรียว ทอดสายตาเหม่อมองคลื่นน้ำนอกบ้าน ทั้งที่ในบ้านก็รายล้อมด้วยคลื่นน้ำ กำมือขวายกขึ้นเป็นไมโครโฟน เหลือบมองกล้องเล็กน้อย ขยับปากให้ดูสวยได้รูป เปล่งเสียงแกว่งไปมาเหมือนกลัวเจ้าของเพลงฟ้องร้องค่าลิขสิทธิ์)
“โอเพ่นเดือนสิบส้อง น้ำก่น้องเต็มตาหลิ่ง ติ๊ง! เราทั้งหล้ายฉ่ายหญิง สนุกกันจริ้ง วันหล่อยกระทง”
(หัวเราะแห้ง ๆ กลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง กล้องขยับตามไปใกล้ทุกขณะ)
“เทศกาลลอยกระทงกลับมาอีกแล้วเพื่อน ๆ เสียงประทัดดังมาก ปึ้ง ! ปั้ง ! ทั้งคืน สมัยบรรพบุรุษไม่มีอะไรแบบนี้นะ น่าจะเริ่มตอนรุ่นยายรุ่นแม่เรานี่แหละ เรามารับช่วงต่อหลังแม่เกษียณได้สองปีละ แต่ก็ไม่ชินเลยทุกคน เมื่อคืนหนวกหูมาก นอนไม่หลับเลย แต่ทุกคนเห็นปะ หน้าตาเรายังสดใสอยู่”
(ภาพขยายเข้าใกล้บริเวณใบหน้า เอียงซ้ายขวาอวดผิวกระจ่างใสไร้รอยคล้ำ ราวกับผิวพรรณได้หลับเต็มอิ่มในทุกค่ำคืน ชม้ายดวงตาครอบด้วยคอนแทกเลนส์สีเทาให้กล้อง ริมฝีปากชมพูอ่อนขยับพูดต่อ)
“นี่เลยทุกคน เซรั่มบำรุงใต้ตา ‘อายทามมาย’ ฟื้นฟูผิวรอบดวงตาให้สดใสไม่แพนด้า ใช้คู่กับสลีปปิ้งมาร์ก ‘พักตร์ผ่อง’ ทิ้งไว้ทั้งคืน ตื่นมาผิวหน้าชุ่มชื้นอิ่มน้ำ บอกลาหน้าโทรมตาคล้ำ นอนไม่หลับยังไงก็ขอหน้าเป๊ะไว้ก่อน ใครสนใจ ลิงก์สั่งซื้ออยู่ใต้คลิปนะทุกคน”
(หยิบของที่วางบนโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมา ภาพขยายสลับไปมาระหว่างขวดบรรจุเซรั่มที่ถูกเปิดใช้ไปใกล้จะหมด ข้างขวดเขียนภาษาอังกฤษว่า ‘Eye Time Mine’ กับมาร์กหน้าแบบข้ามคืนซองสีทองระบุชื่อ ‘พักตร์ผ่อง’ โลโก้รูปวงรีคล้ายใบหน้าของหญิงสาว สักพักมีเสียงจ๊อก ๆ โครกครากดังขัดจังหวะ)
“อุ๊ย ! ซอรี่ค่ะทุกคน เสียงท้องเราร้องเองแหละ ยังไม่ได้กินอะไรเลย เดี๋ยวไปหาอะไรมากินก่อนน้า...“
(ภาพสั่นไหวตามจังหวะการเยื้องย่าง เสียงลงส้นเท้าดังตึง ๆ ตั้งแต่ออกห้องนอน เดินผ่านห้องนั่งเล่น หันกล้องไปหาโซฟาสีเขียวรูปจระเข้ โบกมือขาวซีดให้ มันพยักหน้าตอบราวกับมีชีวิต ไปจนถึงห้องครัว เปิดตู้เหนือหัวหยิบซองอะไรบางอย่างออกมาเทของข้างในออกมาเป็นชิ้น ๆ แบมือให้กล้องจับภาพชัด ๆ)
“เริ่มต้นเช้าวันใหม่อันสดใสด้วยอาหารซองสำเร็จ ‘ซ่ากุละ’ รักน้ำรักปลา รักเธอไหมจ๊ะ แหล่งรวมสารอาหารชั้นดีจากวัตถุดิบหลากหลาย มีโอเมก้าวันทูทรี เนื้อสัมผัสคือดีมากทุกคน ง่ำ ๆ แจ๊บ ๆ อื้ม ! อาหร่อย ! กินไม่เคยเบื่อเลยนะเพื่อน ๆ ใครสนใจอยากซื้อไปรับประทานสามารถกดลิงก์ใต้คลิปได้นะจ๊ะ”
05:15 คุยกับตานีเพื่อนรัก
(ลูบท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยหลังอิ่มหนำสำราญ เป็นเรื่องธรรมดาของท้องไส้ที่ยุบขยายได้ตลอดทั้งวัน แต่ไม่นานก็ปรับมุมกล้องให้เรือนร่างดูผอมเพรียวเหมือนเดิม)
“อิ่มแล้วล่ะทุกคน เดี๋ยวเราจะพาเพื่อน ๆ ไปดูหน้าบ้านกัน ปีนี้เอฟซีส่งกระทงมาให้เราเยอะขนาดไหน”
(ทำท่าจะก้าวเท้าเดินออกจากครัว แต่ก็ชะงักเล็กน้อย ไอโฟนสิบเจ็ดในมือสั่นครืด ๆ ไม่มีเพลงเรียกเข้ารบกวนชาวบ้านชาวช่อง บนหน้าจอปรากฏชื่อ ตานีปลายหวีเหี่ยว)
“ใครวิดีโอคอลมาหากันละเนี่ย อ๋า ! ตานีเพื่อนรักของเราเองแหละ เราขอรับสายนางก่อนนะ”
(ปลายนิ้วเรียวเล็บเจลลายสายรุ้งแตะเลื่อนรับสาย ภาพตัดต่อแบ่งเป็นสองช่อง ช่องขวาปรากฏเป็นหญิงสาววัยไล่เลี่ยกัน ขอบตาเปรอะเปื้อนสีดำจากมาสคาร่า ดวงตาแดงก่ำบ่งบอกว่าผ่านการร้องไห้หนัก)
“ฮัลโหล ! ว่าไงตานี เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย”
(สาวชุดเขียวเลอะเศษดินเบี่ยงตัวหลบแทนคำตอบ เผยให้เห็นป่ากล้วยที่เหลือแต่ซาก ก่อนจะหันมาทำมือกางออกเป็นสัญลักษณ์อะไรบางอย่าง ช่องซ้ายพยายามซักถาม ช่องขวาก็เอาแต่สะอื้นไห้ไม่ยอมพูดจา)
“หา ! ไม่มีบ้านอีกแล้วหรือนี่ เขารื้อบ้านไปทำกระทง เฮ้ย ! ไอ้ที่กองอยู่หน้าบ้านฉันใช่ไหมเนี่ย ขอโทษนะ เธอโอเคมั้ยเนี่ยตานี แล้วจะไปอยู่ที่ไหน”
(ภาพช่องขวาสลับหมุนไปฝั่งตรงข้าม เห็นลำต้นใหญ่สูงชะลูดผูกด้วยผ้าสามสียืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น)
“อ๋อ ! เดี๋ยวย้ายไปอยู่กับตะเคียนก่อนใช่มั้ย อ่า ! ฝากความคิดถึงถึงตะเคียนด้วยนะ โอเค ๆ ไม่เป็นไรนะเพื่อน กอด ๆ นะ ไว้คุยกันใหม่นะ บ๊ายบาย”
(ภาพเคลื่อนไหวฝั่งขวาดับวูบลง กลับมาเป็นภาพเดียวตามปกติ เสียงถอนหายใจดังเฮือกใหญ่ สีหน้ายิ้มแย้มเริงร่าแปรเปลี่ยนเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด)
“นางวางสายไปแล้วทุกคน เฮ้อ ! สงสารนางจัง ลอยกระทงทุกปีไม่มีบ้านอยู่อาศัย ต้องรอจนกว่าจะมีต้นกล้วยเกิดใหม่โตพอให้นางไปอาศัยอยู่ได้ ส่วนบ้านนางตอนนี้ ก็คงอยู่ในกล่องหลาย ๆ ใบที่กองหน้าบ้านเรานี่แหละ ขอโทษจริง ๆ เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ขอพักทำใจแป๊บนึงนะ ยังไม่พร้อมรีวิวตอนนี้เลย”
(หน้าจอดำประมาณ 15 วินาทีก่อนกลับมาเป็นปกติ เกรงว่านานกว่านี้เอฟซีอาจปิดคลิปเลิกรับชมได้)
08:45 รีวิวของขวัญจากเอฟซี
(ภาพตัดมาที่หน้าประตูเลื่อนกระจก มองเห็นคลื่นน้ำนอกบ้านดูขุ่นมัวชอบกล กล้องหันมาหาโซฟาจระเข้ที่ทำท่าทางอยากรู้อยากเห็นเหมือนหมาวัยกระเตาะ ก่อนหมุนกลับไปยังมือข้างที่จะเปิดประตู)
“เราพร้อมแล้วทุกคน นับถอยหลัง สาม สอง หนึ่ง ท้าดา ! นี่คือบรรดาของขวัญที่เอฟซีส่งมาให้ปีนี้ค่ะ”
(ปลดล็อกเลื่อนประตูกระจกเปิดกว้างก่อนปิดลงอย่างรวดเร็ว ลานหน้าบ้านเต็มไปด้วยกระทงสารพัดรูปแบบกองสุม ๆ แทบไม่มีทางเดิน แวดล้อมด้วยคลื่นน้ำสีขุ่นมัวผิดกับในบ้าน สาวเท้าพาร่างไปยืนอยู่ท่ามกลางกองกระทง เสียงพูดแจ่มแจ๋วเริ่มเปลี่ยนเป็นอู้อี้ ๆ)
“เรามาคุ้ย เอ๊ย ! หาตัวอย่างกระทงที่จะรีวิวให้ดูดีกว่า นี่ไง ใบแรกเป็นกระทงใบตองห้าแฉกท้อปปิ้งดาวเรือง สไตล์ออริจินอล เขาเย็บใบตองเป็นชั้น ๆ ละเอียดมาก ดูดิ ๆ โอ๊ย !”
(ทำท่าสะดุ้งโหยง กระตุกมือจนกระทงฐานหยวกกล้วยร่วงตกพื้น เลือดซึมจากนิ้วชี้ไหลลงง่ามมือ)
“เข็มตะปูแน่เลย เจอทุกปี ของที่ได้จากเอฟซีหลาย ๆ ชิ้นจะมีส่วนประกอบของเข็มตะปูด้วยเสมอ แม่ลากไปฉีดวัคซีนบาดทะยักตั้งแต่เด็กละ เอฟซีสบายใจได้ ขอตัวไปทำแผลแป๊บนึงน้า”
(ยกมืออีกข้างมาบังหน้ากล้อง ภาพกลายเป็นสีดำอีกแล้ว ไม่นานนักก็เปิดกล้อง เขย่ามือข้างที่โดนตะปูตำ นิ้วชี้ถูกพันด้วยผ้าพันแผลเรียบร้อย)
“ทำแผลเรียบร้อย มาดูกันต่อ เอ๊ะ ! หัวอะไรเขียว ๆ โผล่มา เดี๋ยวจะค่อย ๆ ดึงนะ กลัวหัวหลุด อ๋า! เป็นกระทงขนมปังรูปเต่ารสชาเขียว น้องน่ารักมาก ควรค่าแก่การเก็บไว้ สีน้องสดมาก”
(จับตรงกระดองที่เว้าลึกเข้าไป ผิดกับทรงเต่าปกติ พบว่ามีปลาตัวหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่ในนั้น สะบัดมือออกด้วยความตกใจ สีเขียวบนตัวเต่าหลุดติดมือ พลันเท้าสะดุดกับอะไรบางอย่าง คิ้วสีน้ำตาลขมวดเข้าหากัน)
“เอ๊ะ ! อันนี้อะไร ทำไมมีแต่ธูปกับเทียน หรือจะเป็นกระทงน้ำแข็ง มาถึงเราก็ละลายพอดี ไม่เป็นไร ๆ ไปกันต่อค่ะ บูสเอเนอจี้ อย่าอ่อม ๆ”
(ภาพถูกเร่งความเร็วจนถึงขีดสุดอีกครั้ง เดินไปหยิบกระทงจากมุมนั้นมุมนี้มาอวดต่อหน้ากล้อง นับดูแล้วก็เกือบร้อยอัน จนกระทั่งถึงกระทงกะหล่ำปลี ยัดไส้ตรงกลางด้วยดอกกะหล่ำเหลืองอ่อน เมื่อแงะข้างในออกก็ยกมือทำท่าปิดจมูกเหมือนได้กลิ่นไม่พึงประสงค์โชยออกมา)
“และนี่ก็คือกระทงบางส่วนที่ได้รับจากเอฟซีนะ จริง ๆ มีอีกเยอะเลยแหละ แต่ตอนนี้ไม่ไหวละทุกคน คลื่นน้ำนอกบ้านตอนนี้ไม่ใช่แค่สีขุ่น แต่มันมีกลิ่นด้วย เดี๋ยวไปเจอกันต่อในบ้านนะ”
(ภาพตัดไปบนพื้น เห็นสองเท้าเปลือยเปล่าก้าวย่างไปบนพื้นลานหน้าบ้าน ทันทีที่บานประตูส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ภาพทั้งหมดก็ดับวูบลงไป)
21:40 ความในใจของตัวแทนพระแม่คงคา
(ตัดภาพมาที่ห้องนั่งเล่น หย่อนก้นลงบนโซฟาจระเข้สีเขียวตัวดีตัวเดิม สังเกตดี ๆ จะเห็นหัวจระเข้หันมาเหมือนอยากออกกล้องด้วย พลางทำจมูกฟุดฟิด ๆ เหมือนได้กลิ่นอะไรบางอย่าง)
“ขอขอบคุณเอฟซีทุกคนมาก ๆ ที่ไม่เคยลืมกัน ยังระลึกถึงพระแม่คงคาอยู่ เลยอยากทำคลิปให้ทุกคนเห็นว่า พระแม่คงคาทุกรุ่นได้รับกระทงจากผู้ศรัทธาทุกท่าน ของมาถึงมือเราแน่นอน แต่วันนี้ทุกคนก็ได้เห็นแล้วว่ากระทงที่ส่งมา ส่วนใหญ่ก็ทำมาจากบ้านตานีเพื่อนเรา จนนางไม่มีที่อยู่ กระทงมากมายกลายเป็นขยะที่เป็นพิษต่อน้ำ ดูคลื่นน้ำหน้าบ้านเราสิ สีเปลี่ยนไปเลย เราซาบซึ้งในความปรารถนาดีของทุกคนนะ ถ้ารักกันจริง จะเป็นไปได้ไหม อยากให้ทุกคนส่งกระทงเป็นของขวัญแบบออนไลน์ให้เราแทน”
(ตัดภาพไปเป็นวิดีโอสั้นแสดงวิธีการส่งของขวัญบนแพลตฟอร์ม หนึ่งในนั้นมีตัวเลือกเป็นกระทง สามารถเลือกรูปแบบได้ตามต้องการ และเมื่อกดส่งของขวัญ เจ้าของช่องบนแพลตฟอร์มจะได้รับทันที)
“หรือถ้าอยากสนับสนุนเราเพิ่มเติม คลิกสั่งซื้อสินค้าตามลิงก์ที่อยู่ใต้คลิปนี้ได้เลยนะ ขอบคุณค่ะ”
(กลับมาเป็นภาพในห้องนั่งเล่นตามเดิม บนโซฟามีบรรดาสินค้าที่แฝงฝังอยู่ตามส่วนต่าง ๆ ภายในคลิป ถูกวางอยู่อย่างจงใจ บอกเป็นนัย ๆ ว่าช่วยซื้อสินค้าที่อุตส่าห์นำเสนอหน่อยเถิด)
“คลิปหน้าจะรีวิวตอนที่ชาละวันเอกซ์เพรสมาเก็บกระทงจากบ้านเรา อยากให้ทุกคนเห็นว่า เขาจะเอากระทงบ้านเราไปจัดการต่อยังไง แต่จะลงคลิปวันไหนนี่ยังบอกไม่ได้ ขอนัดวันให้ได้ก่อน ตอนนี้บริษัทเขาคิวเยอะ ส่วนเราก็...ง่วงนอนมากเลย ถึงจะบำรุงหน้าที่ไม่ได้พักผ่อนให้เป๊ะปังได้ แต่ความง่วงมันหาอะไรแก้ไม่ได้ ต้องไปนอนให้เต็มอิ่มถึงจะหายแหละ เจอกันใหม่คลิปหน้านะทุกคน บ๊ายบาย ห๊าวววววว”
(พยายามดึงร่างลุกขึ้นจากโซฟาจระเข้เดินโซเซ ๆ เข้าใกล้กล้อง ดวงตาปรือใกล้ปิดลงทุกขณะ เสียงหาวดังถี่ ๆ มือปิดหน้ากล้องจนมืดดับ ไม่มีภาพใหม่ปรากฏขึ้นอีก คลิปสิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านี้)
ค้นหาวิดีโอของ คงคาเดอะริเวอร์
(วิดีโอนี้ถูกลบออกจากระบบ เนื่องจากมีเนื้อหาที่ขัดต่อศีลธรรม วัฒนธรรม ประเพณีอันดีงาม แอบอ้างบุคคลอื่น และอื่น ๆ ซึ่งสร้างความแตกแยกต่อชุมชน)
………………………………………………
Link ที่เกี่ยวข้อง
“บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”
