สิ้น “ครูตั๊ก - ชนก สาคริก” ราชบัณฑิต “ปราชญ์ดนตรีไทย”

“ครูตั๊ก - ชนก สาคริก” ราชบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคกรรมฯ ราชบัณฑิตยสภา ถึงแก่กรรมเมื่อวันจันทร์ที่ 30 มีนาคม 2569

          ผู้สื่อข่าวรายงานว่า Facebook “ทำนองหลักเพลงไทย” ได้เผยแพร่ประวัติและผลงานของ “ครูตั๊ก” หรือ “ชนก สาคริก” เพื่อร่วมไว้อาลัยต่อการจากไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2569 ที่ผ่านมา โดยมารายละเอียดดังนี้

           อาลัย ครูชนก สาคริก (ราชบัณฑิต) 28 เมษายน พ.ศ. 2489 — 30 มีนาคม พ.ศ. 2569

(English below)

          "ไม่เปลี่ยนหลักการ แต่เปลี่ยนวิธีการ"

          ครูชนก สาคริก หรือ "ครูตั๊ก" เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2489 บิดาของท่านคือพระมหาเทพกษัตรสมุห (เนื่อง สาคริก) ผู้เคยรับราชการเป็นมหาดเล็กหลวงในรัชกาลที่ 6 มารดาคือนางมหาเทพกษัตรสมุห (บรรเลง สาคริก) ท่านเป็นทายาทสายตระกูล "ศิลปบรรเลง" ผู้สืบทอดเจตนารมณ์ทางดนตรีจากท่านครูหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ซึ่งเป็นตาของท่าน

          ท่านสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในปี พ.ศ. 2512 หลังสำเร็จการศึกษาได้เข้าทำงานในแผนกจัดหาต่างประเทศ ฝ่ายจัดซื้อและพัสดุของการไฟฟ้านครหลวงเป็นเวลาประมาณ 15 ปี ก่อนจะลาออกมาดำเนินธุรกิจส่วนตัวในตำแหน่งผู้อำนวยการบริษัทแฮนด์แอคมี่ซัพพลาย จำกัด ตลอดช่วงเวลาของชีวิตการงานกระแสหลัก ดนตรีไทยไม่เคยถูกทอดทิ้ง หากแต่เดินควบคู่กันไปตลอดชีวิต

          หัวใจของปรัชญาชีวิตครูชนก สาคริก ผูกพันอยู่กับหลักธรรมที่ท่านศึกษาและซึมซับมาตลอดชีวิต ท่านดำเนินชีวิตบนฐานความเชื่อว่าคนเราเกิดมาต้องทำประโยชน์ต่อส่วนรวม ทำทุกอย่างให้เต็มที่และดีที่สุดโดยไม่ยึดติดกับผลตอบแทน หลักคิดนี้ปรากฏชัดในทุกมิติของชีวิตท่าน ทั้งการสอนดนตรี การผลิตสื่อ การเขียนตำรา และการเผยแพร่ธรรมะ

          คุณธรรมที่ท่านได้รับการปลูกฝังมาจากสายตระกูลประกอบด้วยสามประการหลัก ประการแรกคือความเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ก้าวร้าว ไม่อวดตัว สืบมาจากท่านตาหลวงประดิษฐไพเราะ ประการที่สองคือระเบียบวินัยและการรักษาสัจจะ สืบมาจากบิดาผู้เคยเป็นมหาดเล็กหลวง และประการที่สามคือการตรงต่อเวลา การให้เกียรติผู้ฟัง และมารยาทของการเป็นนักดนตรีที่ดี สืบมาจากมารดา

          งานเขียนของครูชนก สาคริก ครอบคลุมทั้งตำราปฏิบัติและทฤษฎีดนตรีไทย ท่านเขียนคู่มือการอ่านโน้ตซอด้วง คัมภีร์ฝึกตีขิม ทฤษฎีภายในดนตรีไทย รวมถึงตำราฝึกเรียนดนตรีไทยครบทุกเครื่องดนตรี ทั้งซอด้วง ซออู้ จะเข้ และขิม นอกจากนั้นยังเขียนตำราพิณนานาชาติซึ่งเป็นงานที่หาได้ยากยิ่ง ครอบคลุมพิณกู่เจิง พิณพม่า พิณดานโบ พิณซีต้าร์ พิณปี่แป๋ และพิณปีกนก แสดงให้เห็นว่าการนำเครื่องดนตรีต่างชาติมาบรรเลงเพลงไทยของท่านมิใช่แค่การทดลองแสดง หากแต่มีการศึกษาและบันทึกองค์ความรู้อย่างจริงจัง

          ในด้านธรรมะซึ่งเป็นความสนใจลึกซึ้งส่วนตัว ท่านเขียนหนังสือ "อุปมาอุปไมยในธรรมะ" รวบรวมคำเปรียบเปรยต่าง ๆ กับหลักธรรมะ เพื่อเผยแพร่และนำมาใช้ในการสอนดนตรีด้วย

          นอกเหนือจากงานเขียน ครูชนกมิได้เป็นเพียงผู้สืบทอด แต่ยังเป็นนักประพันธ์ที่แต่งเพลงไทยใหม่ขึ้นหลายเพลง ผลงานที่เป็นที่รู้จักได้แก่เพลงภูลาว เถา ซึ่งแต่งร่วมกับมารดาครูบรรเลง สาคริก อันแสดงให้เห็นความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างแม่และลูกในมิติของดนตรี รวมถึงเพลงลาวน่านเจ้า และเพลงใหม่อื่น ๆ อีกหลายเพลง

          หนึ่งในด้านที่โดดเด่นที่สุดของครูชนก สาคริก คือความเป็นนักประดิษฐ์คิดค้น ท่านมองปัญหาการเรียนการสอนดนตรีไทยอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ และออกแบบทางออกที่ล้ำหน้ากว่าใครในยุคนั้น

          สิ่งประดิษฐ์แรกที่น่าสนใจคือ "เครื่องวิชชุบอร์ด" อุปกรณ์สำหรับสอนขิมในชั้นเรียนขนาดใหญ่ ซึ่งช่วยแก้ปัญหาว่าครูหนึ่งคนจะสอนนักเรียนจำนวนมากพร้อมกันได้อย่างไร อีกชิ้นหนึ่งคือ "ฉิ่งไฟฟ้า" ที่ใช้ระบบไฟกระพริบเปิด-ปิดแทนจังหวะฉิ่ง-ฉับ นวัตกรรมง่าย ๆ แต่ฉลาดยิ่ง ช่วยให้ผู้เรียนควบคุมจังหวะได้โดยไม่ต้องพึ่งผู้ช่วยตีฉิ่ง และสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับการยอมรับระดับชาติคือ "เครื่องจังหวะไทย" อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ตีฉิ่งและกลองได้อย่างสมจริง จนได้รับรางวัลชมเชยสาขาปรัชญาจากสภาวิจัยแห่งชาติในปี พ.ศ. 2543

          ในฐานะหัวหน้าทีม "ไทยคิดซอฟต์แวร์กรุ๊ป" ครูชนกนำดนตรีไทยเข้าสู่โลกดิจิทัลก่อนใครในวงการ ทีมของท่านพัฒนาซอฟต์แวร์ "ประดิษฐ์ไพเราะ 1" ซึ่งได้รับรางวัลชมเชยจากสภาวิจัยแห่งชาติในปี พ.ศ. 2539 ตามมาด้วย "พิณผีเสื้อ" ซอฟต์แวร์ฝึกเรียนตีขิมในระบบ Windows ซึ่งคว้ารางวัลที่ 1 สาขาปรัชญาจากสภาวิจัยแห่งชาติในปี พ.ศ. 2540 และยังพัฒนาซอฟต์แวร์ฝึกเรียนดนตรีไทยครอบคลุมระนาดเอก ขิม ซอด้วง และซออู้ รองรับระบบ Windows ให้ผู้เรียนสามารถฝึกซ้อมได้ที่บ้านโดยไม่ต้องรอครูมาสอน ซึ่งเป็นแนวคิดที่ก้าวหน้ามากสำหรับยุคนั้น

          ครูชนกยังริเริ่มจัดทำเว็บไซต์ Thaikids (www.thaikids.com) สื่อการเรียนการสอนดนตรีไทยสำหรับเยาวชน นำเสนอผ่านการ์ตูนแอนิเมชั่นประกอบเสียงดนตรี ออกแบบมาเพื่อดึงดูดเด็กในยุคที่สื่อดิจิทัลเริ่มเข้ามามีบทบาท ก่อนที่สื่อสังคมออนไลน์จะแพร่หลาย นอกจากนั้นยังร่วมมือกับสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติจัดทำเว็บไซต์ระนาดเอก เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 เนื่องในวโรกาสทรงมีพระชนมายุครบ 72 พรรษา และในยุคต่อมาท่านขยายการเผยแพร่ไปสู่ YouTube โดยจัดทำคลิปการบรรเลงและการสอนดนตรีไทยไว้กว่า 700 ไฟล์ นับเป็นห้องสมุดดนตรีไทยดิจิทัลที่ทรงคุณค่ายิ่งสำหรับผู้ศึกษาในรุ่นหลัง

          นอกเหนือจากการสอนดนตรีประจำมูลนิธิหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ซึ่งท่านทำมาอย่างยาวนาน ครูชนก สาคริก ยังรับบทบาทวิชาการสำคัญในหลายสถาบัน ท่านเป็นคณะอนุกรรมการจัดทำสารานุกรมศัพท์ดนตรีไทยของราชบัณฑิตยสถาน และรับหน้าที่บรรณาธิการจัดทำสารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย ภาคโน้ตเพลงเถา อันเป็นงานวิชาการชิ้นสำคัญที่จะดำรงอยู่คู่วงการดนตรีไทยตลอดกาล ท่านยังเป็นที่ปรึกษากรมสามัญศึกษาในการจัดแสดงวงมหาดุริยางค์ไทยต่อเนื่องถึง 3 ปี เป็นอนุกรรมการจัดทำเกณฑ์มาตรฐานดนตรีไทยของทบวงมหาวิทยาลัย และเป็นกรรมการจัดประกวดดนตรีไทยศรทองชิงถ้วยพระราชทาน

          เกียรติยศสูงสุดในชีวิตของท่านมาในปี พ.ศ. 2558 เมื่อได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นราชบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคกรรม ประเภทวิชาวิจิตรศิลป์ สำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตยสภา เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2558 นับเป็นการยืนยันจากสถาบันวิชาการสูงสุดของชาติว่าครูชนก สาคริก คือปราชญ์ดนตรีไทยในระดับแถวหน้าของประเทศ

          ท่านเป็นผู้เชื่อมั่นว่าดนตรีไทยไม่ควรหยุดอยู่กับที่ แต่ต้องเดินทางไปพร้อมกับสังคม หลักคิด "ไม่เปลี่ยนหลักการ แต่เปลี่ยนวิธีการ" สะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาของครูผู้รู้จักรักษาของเก่าอันงดงาม ในขณะเดียวกันก็เปิดใจรับสิ่งใหม่ควบคู่กันไป

          ในด้านการอนุรักษ์ ท่านกำหนดหลักการไว้ชัดเจนว่าต้องรักษาความเป็นไทยดั้งเดิมไว้ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 70 การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ทำได้ไม่เกินร้อยละ 30 ท่านอุทิศตนบันทึกและถ่ายทอดทางเพลงสำคัญจากสายตระกูลศิลปบรรเลง โดยเฉพาะเพลงเดี่ยวและเพลงพิธีกรรมต่าง ๆ ที่หลวงประดิษฐไพเราะประพันธ์และสั่งสมไว้ พร้อมทั้งอนุรักษ์ระบบโน้ตตัวเลข 9 ตัวที่ท่านตาคิดค้นขึ้น ซึ่งท่านนำมาใช้ในการสอนตลอดชีวิต

          ในด้านการพัฒนา ท่านเป็นผู้บุกเบิกนำเครื่องดนตรีนานาชาติมาบรรเลงเพลงไทย สร้างปรากฏการณ์อย่างการบรรเลงวงพิณจีนหมู่เพลงลาวเสี่ยงเทียน เถา จำนวน 14 ตัว ณ โรงละครแห่งชาติ รวมถึงการบรรเลงเดี่ยวขิมสองตัวเพลงลาวแพนโดยผู้บรรเลงคนเดียว ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน

          เกียรติคุณที่ครูชนก สาคริก ได้รับตลอดชีวิตสะท้อนให้เห็นความหลากหลายของผลงานที่ท่านทิ้งไว้ ตั้งแต่รางวัลด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรม การประดิษฐ์คิดค้น ไปจนถึงการยกย่องจากสถาบันวิชาการระดับชาติในปี พ.ศ. 2534 ท่านได้รับพระราชทานเข็ม "ผู้อนุรักษ์มรดกไทยดีเด่น" จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวันอนุรักษ์มรดกไทย โดยการเสนอของกรมศิลปากร จากนั้นในปี พ.ศ. 2539 และ 2540 ทีมไทยคิดซอฟต์แวร์กรุ๊ปของท่านคว้ารางวัลจากสภาวิจัยแห่งชาติติดต่อกันสองปี แสดงให้เห็นว่าความคิดสร้างสรรค์ของท่านได้รับการยอมรับในแวดวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีด้วย มิใช่เฉพาะแวดวงดนตรีและวัฒนธรรม ปี พ.ศ. 2542 ท่านได้รับโล่บุคคลดีเด่นด้านวัฒนธรรมจากสภาวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร และยังได้รับโล่เกียรติคุณ "ภูมิปัญญาไทยดีเด่น" จากเขตพญาไท โล่รางวัล "สามศร" จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และถ้วยรางวัล "เพชรสยาม" จากมหาวิทยาลัยจันทรเกษมในฐานะครูดนตรีไทยดีเด่น

          ครูชนก สาคริก คือสะพานเชื่อมสองยุคสมัยที่หาได้ยากยิ่ง ด้านหนึ่งท่านเป็นผู้สืบทอดและรักษามรดกดนตรีไทยคลาสสิกสายตระกูลศิลปบรรเลงอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ทั้งทางเพลง ระบบโน้ต พิธีกรรม และจารีตที่สืบมาจากหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) อีกด้านหนึ่งท่านเป็นนักบุกเบิกที่กล้านำดนตรีไทยเข้าสู่โลกดิจิทัลและยุคเทคโนโลยีก่อนใครในวงการ

          มรดกที่ท่านทิ้งไว้มีทั้งในรูปธรรมและนามธรรม ในรูปธรรมประกอบด้วยตำราดนตรีไทยหลายเล่ม ซอฟต์แวร์ดนตรีไทยชุดบุกเบิก คลิปวิดีโอการสอนและการบรรเลงกว่า 700 ไฟล์ บทเพลงที่ท่านประพันธ์ขึ้นใหม่ สิ่งประดิษฐ์ทางดนตรีที่ไม่มีใครคิดมาก่อน และการ์ตูนดนตรีไทยสำหรับเยาวชน ในนามธรรมประกอบด้วยวิธีคิดของครูผู้รักษาของเก่าโดยไม่ยอมให้หยุดนิ่ง ปรัชญาการสอนที่มองผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง และการพิสูจน์ให้เห็นว่าดนตรีไทยกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ไม่ใช่สิ่งขัดแย้งกัน

          ลูกศิษย์หลายคนที่ท่านปั้นมาตลอดหลายทศวรรษ ตั้งแต่เด็กอนุบาลจนถึงผู้ใหญ่วัยทำงาน ต่างเป็นพยานที่มีชีวิตของปรัชญา "เก่ง ดี มีความสุข" ที่ท่านยึดถือ การที่ราชบัณฑิตยสภายืนยันเกียรติของท่านด้วยการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นราชบัณฑิตในปี พ.ศ. 2558 นั้น มิใช่เพียงรางวัลส่วนตัว หากแต่เป็นการยืนยันว่างานทั้งหมดของท่านในชีวิตมีคุณค่าต่อชาติและสังคมอย่างลึกซึ้ง

          ขออัญเชิญคุณพระศรีรัตนตรัย บารมีครูบาอาจารย์ทางดุริยางคศิลป์ไทยและกุศลผลบุญที่ท่านได้สั่งสมไว้ตลอดชีวิต นำดวงวิญญาณของครูชนก สาคริก ราชบัณฑิต สู่สุคติภพด้วยเทอญ

          เรียบเรียงโดย: ทำนองหลักเพลงไทย

          รายการอ้างอิง

ราชบัณฑิตยสภา. (2558). ประวัติราชบัณฑิต: นายชนก สาคริก สาขาวิชาดุริยางคกรรม ประเภทวิชาวิจิตรศิลป์ สำนักศิลปกรรม. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสภา.

ปพิชญา เสียงประเสริฐ และ ดนีญา อุทัยสุข. (2557). การวิเคราะห์ทัศนมิติและกระบวนการถ่ายทอดดนตรีไทยของครูชนก สาคริก. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา (OJED), 9(1), 413–427.

..............................................................................

In Memoriam:

Chanok Sagarik (Fellow of the Royal Society of Thailand)

28 April 1943 – 30 March 2026

"Change not the principle, but change the method."

Origins and Formation

Chanok Sagarik — affectionately known as "Khru Tak" — was born on 28 April 1943. His father, Phra Maha Thep Ksat Samut (Nueang Sagarik), had served as a royal page under King Rama VI, and his mother was Nang Maha Thep Ksat Samut (Banleng Sagarik). He was a direct descendant of the **Silpabanleng** musical lineage, heir to the artistic legacy of his maternal grandfather, the legendary **Luang Pradit Phairoh (Son Silpabanleng)**.

He completed his Bachelor's degree in Economics at Thammasat University in 1969, after which he joined the Metropolitan Electricity Authority's foreign procurement division, where he worked for approximately fifteen years before leaving to lead his own enterprise as director of Hand Acme Supply Company Limited Throughout this parallel career in the commercial world, Thai classical music was never set aside — it ran alongside him every step of the way.

Philosophy of Life

The core of Khru Chanok's philosophy was rooted in the Dhamma he had absorbed throughout his life. He believed that a person is born to serve the common good — to give everything one has, wholeheartedly, without attachment to reward. This principle manifested in every dimension of his life: in teaching music, producing educational media, writing textbooks, and disseminating Buddhist teachings.

The virtues instilled in him through his family line rested on three pillars: **gentlemanliness** — never aggressive, never boastful, inherited from his grandfather Luang Pradit Phairoh; **discipline and integrity** — keeping one's word, inherited from his father who had served as a royal attendant; and **punctuality, respect for the audience, and the etiquette of a true musician** — inherited from his mother.

Writings and Compositions

Khru Chanok's published works span both practice manuals and theoretical treatises on Thai classical music. He wrote instructional guides for reading notation on the *so duang*, a practice compendium for the *khim*, a study of the internal theory of Thai music, and complete instructional manuals covering every Thai instrument — *so duang*, *so u*, *jakhe*, and *khim*. He also authored a rare compendium on international plucked string instruments, covering the Chinese *guzheng*, the Burmese harp, the *danbo*, the sitar, the *pipa*, and the *piknok* — demonstrating that his use of foreign instruments to perform Thai music was no mere theatrical experiment, but a serious scholarly endeavour accompanied by systematic documentation.

On the spiritual side, he wrote *Upama Upamainapai Thammatham* ("Parables and Metaphors in the Dhamma"), a collection of analogies drawn from Buddhist teaching that he also wove into his music pedagogy.

Beyond writing, he was a composer in his own right. His known works include *Phulao Thao*, co-composed with his mother Khru Banleng Sagarik — a work that reveals the profound musical bond between mother and son — as well as *Lao Nan Chao* and several other original compositions.

Inventor and Innovator

One of the most distinctive aspects of Khru Chanok's legacy is his identity as an inventor. He approached the challenges of Thai music pedagogy with a scientific mind and designed solutions that were far ahead of his time.

His first notable invention was the **"Wichchu Board"** (*khruang wichchu board*), a teaching device for the *khim* that allowed a single teacher to instruct a large class simultaneously. The second was the **"Electric Ching"** (*ching fai fa*), which replaced the physical *ching* and *chap* beats with an alternating light-flash system — a simple yet ingenious device that enabled learners to internalize rhythmic pulse without requiring an assistant to keep time. His most nationally recognized invention was the **"Thai Rhythm Machine"** (*khruang changwa thai*), an electronic device capable of realistically reproducing the sounds of the *ching* and drums, which earned a Commendation Award in the Philosophy category from the National Research Council of Thailand in 2000.

Pioneer of Digital Thai Music

As leader of the **"ThaiKid Software Group"**, Khru Chanok brought Thai music into the digital world earlier than anyone else in the field. His team developed **"Pradit Phairoh 1"** (*Pradit Phairoh Nueng*), which received a Commendation Award from the National Research Council in 1996, followed by **"Phin Phisuea"** (*Butterfly Lute*), a Windows-based *khim* training program that won First Prize in the Philosophy category from the National Research Council in 1997. The team further developed software covering *ranat ek*, *khim*, *so duang*, and *so u* — enabling students to practise at home without waiting for a teacher, a concept remarkably forward-thinking for its era.

He also launched the **Thaikids website** (www.thaikids.com), presenting Thai music education for young learners through animated cartoons with musical accompaniment — a deliberate strategy to engage children in the pre-social-media age. In collaboration with the Office of the National Culture Commission, he created a *ranat ek* website in honour of His Majesty King Rama IX on the occasion of his 72nd birthday. In later years, he expanded his digital outreach to YouTube, where he published over **700 video files** of performances and lessons, building an invaluable digital library for future generations of musicians.

Academic and Institutional Roles

Beyond his long years of teaching at the **Luang Pradit Phairoh (Son Silpabanleng) Foundation**, Khru Chanok served in numerous academic capacities. He was a member of the sub-committee for compiling the **Royal Institute Dictionary of Thai Music Terminology** and served as editor for the section on *thao* melody notation — a scholarly contribution that will endure in the field for generations. He advised the Department of General Education on the staging of the National Thai Orchestra for three consecutive years, served on the sub-committee for establishing Thai music standards for the Ministry of University Affairs, and sat on the judging panel for the Sorn Thong Thai Music Competition for the Royal Trophy.

Royal Recognition: Fellow of the Royal Society of Thailand

The highest honour of his life came in 2015, when he was graciously elected **Fellow of the Royal Society of Thailand** in the field of Music Composition, Fine Arts Division, Arts Academy, Royal Society of Thailand, by royal command on 9 December 2015 — a formal recognition by the nation's highest academic institution that Chanok Sagarik stood among the foremost scholars of Thai classical music.

A Philosophy of Conservation and Development

Khru Chanok held a clear and principled view that Thai music must not remain static — it must move with society. His guiding maxim, *"Change not the principle, but change the method,"* reflects the wisdom of a teacher who understood both the beauty of what must be preserved and the necessity of how it must be carried forward.

In matters of conservation, he held firmly that the traditional Thai character of any work must be maintained at no less than **70 percent**, with adaptation permitted only within the remaining 30 percent. He dedicated himself to recording and transmitting the performance tradition of the Silpabanleng lineage — particularly the solo pieces and ceremonial songs composed and preserved by Luang Pradit Phairoh — along with the nine-character numeric notation system his grandfather had devised, which Khru Chanok used throughout his teaching life.

In matters of development, he pioneered the use of international instruments in Thai musical performance — most notably staging a **fourteen-instrument Chinese *guzheng* ensemble** performing *Lao Siang Thian Thao* at the National Theatre, and a solo performance of *Lao Phaen* on **two *khim* simultaneously by a single performer** — achievements that had never before been attempted.

Honours and Recognition

The awards Khru Chanok received across his lifetime reflect the breadth of his contributions, from cultural preservation to technological innovation. In 1991, he received the **Royal Pin for Outstanding Thai Heritage Preservation** from HRH Princess Maha Chakri Sirindhorn on Thai Heritage Conservation Day, at the recommendation of the Fine Arts Department. In 1996 and 1997, his ThaiKid Software Group won consecutive awards from the National Research Council, demonstrating that his creativity was recognized by the scientific and technological community, not only by those in music and culture. In 1999, he received the Award for Outstanding Individual in Culture from the Bangkok Cultural Council. He also received the **Outstanding Thai Wisdom** plaque from Phayathai District, the **Sam Son Award** from Sukhothai Thammathirat Open University, and the **Phet Siam Cup** from Chandrakasem Rajabhat University in recognition of his outstanding contribution as a Thai music teacher.

Legacy

Chanok Sagarik was that rarest of bridges between two eras. On one side, he was the faithful custodian of Thai classical music in the Silpabanleng tradition — its repertoire, its notation systems, its ceremonies, and the lineage that descended from Luang Pradit Phairoh. On the other, he was an audacious pioneer who led Thai music into the digital age before anyone else had dared.

The legacy he leaves behind is both tangible and intangible. In tangible form: multiple Thai music textbooks, a landmark suite of pioneering music software, over 700 video files of teaching and performance, original compositions, unprecedented musical inventions, and animated Thai music content for children. In intangible form: the thinking of a teacher who preserved the old without allowing it to be still, a learner-centred pedagogical philosophy, and the living proof that Thai classical music and modern technology are not adversaries but partners.

The many students he shaped across several decades — from young children to working adults — are living witnesses to the philosophy of ***"capable, virtuous, and joyful"*** that he upheld. His election as Fellow of the Royal Society of Thailand in 2015 was not merely a personal honour — it was an affirmation that the entirety of his life's work carried profound value for the nation and its people.

*May the blessings of the Triple Gem, the grace of the masters of Thai music, and the merit Chanok Sagarik accumulated throughout his life guide his spirit to a place of peace and bliss.*

*Compiled by: Tamnong Lak Pleng Thai

**References**

Royal Society of Thailand. (2015). *Biography of Fellow: Mr. Chanok Sagarik, Music Composition, Fine Arts Division, Arts Academy*. Bangkok: Royal Society of Thailand.

Papitchaya Siangprasert and Daneya Uthaisuk. (2014). An analysis of the perspectives and processes of Thai music transmission of Khru Chanok Sagarik. *Online Journal of Education (OJED), 9*(1), 413–427.

CR : ทำนองหลักเพลงไทย