บทกวี : ฉันอยากเป็น... นักกวี : ปุถุชน คนนอนนา
บทกวี : ฉันอยากเป็น... นักกวี : ปุถุชน คนนอนนา
๏ ฉันใฝ่ฝันถึงการเป็น... นักกวี
แต่ยังมีถ้อยคำที่จำกัด
จึงเขียนได้ไม่ซึ้งไม่ตรึงรัด
บางสัมผัสขาดหายหลายวรรคตอน
๏ ฉันชอบอ่าน... บทกวี
ทุกทุกที่ที่มีตัวอักษร
ทุกแห่งหนอย่างคนมีไฟฟอน
หลายบทกลอนท่องบ่นจนขึ้นใจ
๏ ฉันหัดเขียน... บทกวี
จากท้องฟ้าชลธีที่กว้างใหญ่
จากขุนเขา เมฆหมอก มวลดอกไม้
และส่วนลึกภายในจิตใจตน
๏ วันแล้ววันเล่าฉันเฝ้าเขียน... บทกวี
เติมวลีในประโยคที่ตกหล่น
เขียน, ขีดฆ่าหาคำซ้ำเวียนวน
เพียรฝึกฝนถักร้อยเรียงถ้อยคำ
๏ ฉันหลงใหลใน... บทกวี
บ่อยครั้งที่นั่งอ่านเช้ายันค่ำ
เห็นปรากฏวรรคทองคอยท่องจำ
สัมผัสความลึกล้ำในลีลา
......................................
๏ ฉันเคยหยุดฝันถึงการเป็น... นักกวี
แว่วเทพีแห่งฝัน, กระซิบว่า
ฝัน, อาจไม่สมหวังทุกครั้งครา
แต่วิญญาณ์... อาศัยฝันนั้นหล่อเลี้ยง !
......................................
ปุถุชน คนนอนนา
Link ที่เกี่ยวข้อง
“บางกอกไลฟ์นิวส์” เปิดรับ “เรื่องสั้น” และ “บทกวี”
