บทกวี : ขณะหนึ่งนี้ที่คว้าค้น : ชาย แสงอากาศ
บทกวี : ขณะหนึ่งนี้ที่คว้าค้น : ชาย แสงอากาศ
คลื่นทะเลเย้ยเรือแห่งชีวิต
กระเทือนท่วงห้วงจิตกระทบสั่น
เร่งพายเรือ... ฝืนลมฝันวันต่อวัน
รอยด้นดั้นควั่นลายสลักมือ
เรือหัวใจไร้เดียงสา... ผ่านลาลับ
เมื่อวันวัยไม่หวนกลับจับยึดถือ
ซ่อมเรือเล็ก... สร้างเรือใหญ่ รื้อ – สร้าง - รื้อ
สุดท้ายคือเรือลำน้อยรอยยับเยิน
จุดหมายใดไร้ทางห่างเข็มทิศ
อำนาจใครใคร่สถิตท้องฟ้าเหิน
กำลังไหนนัยทำลายพ่ายเผชิญ
ฉันตื้นเขินเกินไขว่คว้ามาเขียนคำ
เสมือนมีเสรีภาพพร่างชีวิต
สุดท้ายคนตรึงติดใต้ฟ้าต่ำ
ดำรงอยู่ผู้เชี่ยวชาญการชอกช้ำ
คำถามร่ำสำนึกใด ใครเสรี
บางคำถามเกินข้ามเขตของคำตอบ
โลกรายรอบปริศนากว่าหลีกหนี
บางคำถามตามวันวัยต่างใจมี
บางคำตอบอาจบ่งชี้ที่ชั่วคราว
ขออยู่ท่ามความยืนหยัดยังซึ่งหน้า
แรงเวลามาเร่งย้ำจำย่างก้าว
เรือชีวิตล่องคลื่นลมสมเรื่องราว
ใต้ห้วงหาวหาคำตอบเพียงลำพัง
ร้าวระเบียบล้านระบบประสบโลก
ซึ้งในสุขทุกข์ในโศกโชกโชนดั่ง-
เรือทะเลแล่นทะยานพล่านพลัง
ไม่สิ้นหวังยังชะตาว่าดิ้นรน
กำมือหยัดคัดพายหมายเรือล่อง
เงยใบหน้า... ฟ้าก้อง... มองสายฝน
ขณะหนึ่ง เหงื่อ - น้ำตา มาปะปน
ขณะนี้ที่คว้าค้นผลชีวิต.
.................................................
ชาย แสงอากาศ
Link ที่เกี่ยวข้อง
