บทกวี : ธันวาคมหนาวลมลวง : กันย์นรา พิชาพร
บทกวี : ธันวาคมหนาวลมลวง : กันย์นรา พิชาพร
ฝนโปรยปรายร่ายลออฟ้าทอถัก
ฉันถูกรักหักหลังกลางลมหนาว
ฝนน้ำตาพร่าพรายประกายดาว
วันฟ้าพราวหนาวสั่นธันวาคม
ผลิบานแล้วแก้วตาลีลาวดี
ใต้ฟ้าครามงามสดสีดีสวยสม
อยู่ให้รักงอกงามยามชื่นชม
ก่อนสิ้นลมจมหายกับสายใจ
ฝนรินหลั่งพรั่งพรูความรู้สึก
คล้ายผลึกลึกทรงจำแอบร่ำไห้
มรสุมรุมชีวิตผิดพลาดไป
ดอกลั่นทมจึงใคร่ได้เปลี่ยนนาม
ลีลาวดีขาวนวลชวนชื่นเสมอ
สมเป็นเธอสดใสไร้ขวากหนาม
ลืมโศกเศร้าเคล้าคลุกเคยลุกลาม
ยิ่งงดงามยามประดับประทับใจ
ธันวาคมหนาวลมลวงกลางบ่วงบาป
หอมกำซาบเริ่มโรยราพาโหยไห้
ปล่อยทุกข์ทนท้นกับมวลสวนดอกไม้
เพื่อวันใหม่คลี่คลายหายโศกตรม
ฝนสร่างซาหนาวสั่นขวัญเคว้งคว้าง
รักจืดจางห่างหายกลายรักล่ม
ลีลาวดีหล่นร่างกลางสายลม
ร่วงทับถมจมดินวันสิ้นปี.
...........................................
กันย์นรา พิชาพร
Link ที่เกี่ยวข้อง
